I love working with dreams. I have found that they have the capacity to move therapy work on to a new level, both in individual and group therapy. They speak from a place that is outside the familiar, and often to what is not being attended to, or avoided in life and therapy.In this paper, I start with a (non-exhaustive) list of ways in which we could work with dreams. It is also not a set of either/ors: dreams can operate on many levels simultaneously. Dreams are incredibly artisti...

In a one-power family, only one person can have power at any one time: either there is one person who always holds the power, or the power moves between the family members in different situations, but still is never shared. In a two-power family, everybody can be powerful, and there is more liveliness, creativity and energy, and also more overt conflict.Having been sensitised to this idea, it became clear that a very high proportion of the difficulties brought by my clients came ou...

When I offer training workshops to people who haven’t seen me work before, one of the main things that they find surprising is how rarely I ask clients questions. In this paper, I discuss the issues that underlie my preference to avoid asking questions. I am aware that to even ask the question can seem strange. People have commented that I don’t see interested in my clients! And in fact, it turns out that the answer to that critique is a major part of the discussion.

The ‘empty chair’ experiment has had mixed fortunes in Gestalt Therapy. Once it was a central method, with Fritz Perls naming it as one of his essentials, along with a ‘hot seat’ and tissues. It was so prevalent that it got taken as defining the approach, and taught in that way on counselling courses.While the technique has remained meaningful for many Gestaltists, it has fallen into disfavour with most of the training schools I have come across. I think this is for two reasons: fi...

ჩვენი სამყარო სულ უფრო და უფრო კომპლექსური ხდება. ადამიანების უმეტესობა ორ,ერთმანეთისგან ძალიან განსხვავებულ სამყაროში ცხოვრობს. ისინი, ერთი მხრივ,გამოცდილებებითა და სწრაფი რიტმით გაჯერებულ სამყაროში არსებობენ, ხოლო, მეორემხრივ - ვირტუალურ, კიბერ სამყაროში, სადაც მთავარ როლს მეილები, ტექსტურიშეტყობინებები და სოციალური მედია თამაშობს. გეშტალტ- თერაპია ყურადღებას„გაცნობიარებაზე“ და „კონტაქტზე“ ამახვილებს, ამიტომ, ისმის კითხვა: რამდენადშეიძლება კიბერს...

My proposal is that the importance of obsessions and compulsions are that they provide an achievable quasi-response to the situation of anxiety and terror when acted out ‘as in a dream’. So frightening and alienating times inevitably bring out a combination of rageful aggression and loss of sensory and human contact with the world if we cannot find a meaningful way to address the danger in a contactful way. In time-honoured fashion, we find human sacrifices that we fantasise will bring bet...

This is a chapter I was asked to write for a book to be published in Ukraine on the ‘active principle’ in a number of different psychotherapies. The book is now not going to be published, so I am publishing it myself. I would like to thank Larysa Didkovska and the Ukrainian Psychotherapy University for the inspiration to write this.I really like the question: what is the ‘active principle’ in Gestalt Therapy: what is the engine of change that I offer clients who come to me...

My thesis in this paper is that the people of the psychotherapy world, including Gestalt therapists, bear part of the responsibility for a world where truth has become fragmented, split off from the physical world of sensory and motor experience, and there is no obvious way for people to share through difference or to question assertions made that are ‘flatly contradicted’ by physical evidence. We have done this by a misreading of Husserl’s phenomenology, supported by a culture of confluen...

რა მნიშვნელობა აქვს თერაპიაში ემოციას? როდისაა საჭირო „გრძნობებზე“ ყურადღებისგამახვილება და როდის ხდება ის კონტრპროდუქტიული? ეს შეკითხვები შეიძლებასასაცილოდაც კი მოგვეჩენოს, რადგან ითვლება, რომ თერაპიასა და საკუთარი თავისაღქმაში „გრძნობები“ ცენტრალურ როლს თამაშობენ. მე კი ამ სტატიაში ეჭვქვეშდავაყენებ იმ დებულებას, რომლის თანახმადაც თერაპიაში მთავარ ფუნქციას ემოციებიასრულებენ და შევეცდები, ემოციებს საზრიანი ადგილი მივანიჭო თერაპევტისა დაკლიენტის ურთ...

როდესაც თერაპიულ სამუშაოს ახალ შენობაში ვიწყებ, პირველ რიგში საათს გვერდზევდებ ხოლმე. როდესაც მეკითხებიან, თუ რატომ ვიქცევი ასე, ვპასუხობ, რომ საათიილუზიას გვიქმნის, თითქოს დრო მოცემუილი, რეგულარული სიჩქარით მოძრაობდეს.ერთ კლიენტთან ერთ-საათიანი სესია სულ სხვანაირად შეიძლება შეიგრძნობოდეს,ვიდრე იგივე ერთი საათი სხვა კლიენტთან ან, სულაც, იგივე კლიენტთან სხვა დროს.ჩვენ ვამბობთ: „უკვე დროა?“, „როგორ გაფრინდა დრო“ ან „თითქოს დრო არასდროსდასრულდებოდა“.

მე მომწონს კარგი საშინელებათა ფილმები. ისინი გვატყობინებენ იმას, თუ რისიგვეშინია სინამდვილეში და როგორ ვრეაგირებთ შიშზე. საინტერესოა, ამდენ ადამიანსრატომ მოსწონს საშინელებათა ფილმები, ან რატომ ხედავენ ბავშვები სიბნელეშიმონსტრებს, ან რატომ დადიან ადამიანები ჯომარდობაზე, ან, სულაც, რატომსიამოვნებთ ბლუზის მოსმენა ან სიმღერა? რას ამბობს ეს ჩვენზე, როგორც სახეობაზე?ან, რატომ არსებობს უამრავი ადამიანი, რომელიც ყველაფერ ამას მთელი ძალისხმევითგაურბის (თავი...

უკვე ერთგვარ კლიშედ იქცა იმის თქმა, რომ თერაპია უფრო „გამოცდილებათა სხეულს“(Körper) ეხება, ვიდრე -ფიზიკურ სხეულს (Leib), უფრო - „ფენომენალურ სამყაროს“,ვიდრე - ფიზიკურ სამყაროს. შესაბამისად, ადგილი აქვს დეკარტისეულ გონება-სხეულისგახლეჩვას, რასაც პერლზი და გუდმანი ასე ეწინააღმდეგებოდნენ (იხილეთ, ფილიპსონი,დაუთარიღებელი). ადამიანი, როგორც ცხოველი თავისი მადით, კანითა დაგენიტალიებით გაქრა! ჩვენ კი სექსუალობის ცერებრალური ვერსია შეგვრჩა, რომელიცსიუხეშის...