Voor het eerst in een kwarteeuw is Rasit Elibol voor een paar dagen terug in Wormer, het dorp waar hij de eerste zestien jaar van zijn leven woonde, en waar hij zich altijd een buitenstaander heeft gevoeld. Hij is daar om een reportage te schrijven voor het intellectuele weekblad waarvoor hij werkt en probeert te achterhalen waarom hij na al die jaren nog steeds zo'n weerstand voelt tegen deze plek. Hij groeide er in armoede op als een van de weinige migrantenkinderen, worstelend met versl...

Nu standbeelden sneuvelen en het Nederlandse koloniale verleden opnieuw tegen het licht wordt gehouden, is het hoog tijd om ons weer te verdiepen in de koloniale letteren. Want is die besmette canon nog het lezen waard? En is het geen tijd om Oeroeg en De stille kracht van hun sokkel te trekken? Waarom is er amper aandacht voor de Surinaamse en Antilliaanse literatuur? En welke boeken en schrijvers zijn er vergeten of over het hoofd gezien?Namens De Groene Amsterdammer stelde Rasit ...

Als jongetje ging Rasit nooit op vakantie. Samen met zijn boezemvriend Okkie hing hij in de zomervakanties rond in de straten Wormer en verveelde zich stierlijk. Vol afgunst zag hij zijn schoolvriendjes vertrekken naar de camping in Frankrijk. Wat ze daar voor fantastische avonturen beleefden daar kon Rasit alleen maar over dromen. Ooit ga ik ook kamperen in Frankrijk, hield hij zichzelf voor. Nu is het zover. Rasit Elibol (Zaandam, 1984) is schrijvend journalist. In 2014 won hij de VPRO B...

Wie een blik op de literaire canon werpt, ziet dat de hoofdrollen aan mannen zijn toebedeeld. Als ze niet agressief zijn (Fight Club), zijn ze idealistisch ('Titaantjes') of geil (De Taal der Liefde). En steevast opgetekend door een man. Zo bekeken zijn deze boeken een afspiegeling van de worsteling van de man met de man. Maar hoe moeten we ons verhouden tot deze masculiene leeslijst in tijden van #MeToo en Jordan Peterson, waarin de man is uitgegroeid tot de problematische sekse? Moeten w...

Voor het eerst in een kwarteeuw is Rasit Elibol voor een paar dagen terug in Wormer, het dorp waar hij de eerste zestien jaar van zijn leven woonde, en waar hij zich altijd een buitenstaander heeft gevoeld. Hij is daar om een reportage te schrijven voor het intellectuele weekblad waarvoor hij werkt en probeert te achterhalen waarom hij na al die jaren nog steeds zo’n weerstand voelt tegen deze plek. Hij groeide er in armoede op als een van de weinige migrantenkinderen, worstelend met versl...

Voor het eerst in een kwarteeuw is Rasit Elibol voor een paar dagen terug in Wormer, het dorp waar hij de eerste zestien jaar van zijn leven woonde, en waar hij zich altijd een buitenstaander heeft gevoeld. Hij is daar om een reportage te schrijven voor het intellectuele weekblad waarvoor hij werkt en probeert te achterhalen waarom hij na al die jaren nog steeds zo’n weerstand voelt tegen deze plek. Hij groeide er in armoede op als een van de weinige migrantenkinderen, worstelend met versl...

Als jongetje ging Rasit nooit op vakantie. Samen met zijn boezemvriend Okkie hing hij in de zomervakanties rond in de straten Wormer en verveelde zich stierlijk. Vol afgunst zag hij zijn schoolvriendjes vertrekken – naar de camping in Frankrijk. Wat ze daar voor fantastische avonturen beleefden… daar kon Rasit alleen maar over dromen. Ooit ga ik ook kamperen in Frankrijk, hield hij zichzelf voor.Nu is het zover. Twintig jaar later gaat hij voor Fosfor en de VPRO dan eindelijk in ee...

Als jongetje ging Rasit nooit op vakantie. Samen met zijn boezemvriend Okkie hing hij in de zomervakanties rond in de straten Wormer en verveelde zich stierlijk. Vol afgunst zag hij zijn schoolvriendjes vertrekken – naar de camping in Frankrijk. Wat ze daar voor fantastische avonturen beleefden… daar kon Rasit alleen maar over dromen. Ooit ga ik ook kamperen in Frankrijk, hield hij zichzelf voor.Nu is het zover. Twintig jaar later gaat hij voor Fosfor en de VPRO dan eindelijk in ee...