En in een visioen verscheen mij Amadeus / ik kende hem van een elpee-hoes. "Op het podium staat een onhandige, wereldvreemde, verlegen nerd in een broek met hoog water, die stottert, aarzelt, onzeker heen en weer beent, ongegeneerd in de toetsen grabbelt en zijn tekst kwijtraakt. Een eenzame jongen ook, wiens penvriendin in twee jaar één kaartje stuurde, dat nu als kleinood wordt gestreeld en geknuffeld. Geen enkel woord lijkt nog onberijmbaar voor Torn. Hij laat ‘elpeehoes' moeiteloos vol...

Deze keer, zegt hij, wilde Kees alles schrappen wat indrukwekkend zou lijken: "Voor je het weet, moet je naar Carré." "In Einde verhaal viert hij het leven. De wereld dreigt te vergaan, maar wat dan nog? En al dat ‘nieuws' uit verre oorden, wat gaat hem dat aan? Torn heeft zichzelf bevrijdt van zijn gereformeerde achtergrond. Maar het bloed kruipt toch vaak waar je het liever niet voelt kruipen, want hij twijfelt echt nog wel aan zijn ongeloof."

Een tobber met pareltjes van teksten "Topprogramma dankzij ellende" "De tragiek is authentiek" "Kees Torn wil niet gelukkig zijn. Hij moet iets te klagen hebben, anders heeft hij niets te klagen; het mag niet te lang goed gaan, anders gaat het hem niet goed. Kees Torn is een tobber, omdat hij zich daar het lekkerst bij voelt. Sigaartje, whiskietje en Bach - alleen daarin vindt hij troost."

Virtuoze strijd tegen vervlakking "Taalvirtuoos Torn is dromerig en giftig" In de race naar populariteit moet Torn na tien jaar maar eens de massa aan zich binden. Onder het motto: bagger verkoopt beter dan kwaliteit. "In zijn programma Doe mee en win is Torn zelf op oorlogspad getogen. Torn suggereert de eerste minuten nog dat hij de massa gaat behagen met interactief theater en liedjes over Suske en Wiske, weermannen- en vrouwen en een hekellied over Nance, presentator van Lingo. Hij tre...

In Loze kreten hangt hij de klassieke pose op van de rommelige flierefluiter die het protocol van een netjes geënsceneerde voorstelling vermijdt om duidelijk te maken dat hij de mens niet beziet als de kroon op de schepping. ‘Het komt in orde met deze planeet, mits wij met ons allen even oprotten...' (...) Hij grasduint in de kosmos en geeft zijn intense belangstelling prijs voor wat de wetenschap heeft vergaard aan kennis omtrent de evolutietheorie, atomen en elementaire nucleaire deeltje...

Kees Torn spuwt de dood in het gezicht "Torn maakt zich in begrafenispak alvast onsterfelijk" Torn heeft veel aspecten van de dood erbij gehaald, zoals alle lullige manieren om aan je dood te komen, die oude Cubaanse muzikanten die het verrekken om dood te gaan, het macabere plezier van orgaandonatie, en de nadelen van een familiegraf. En dat alles onder het motto van de moeder van Torn: het leven is mooi, maar het sterven gaat door. "Wat een muzikaliteit, wat een geweldig gevoel voor humo...

Zit ik weer een liefdesliedje te doen. Dat moest nog helemaal niet. Dat ligt niet aan u, hoor, want het gebeurde gisteren ook al. Als het heel even niet over de liefde gaat, is daar gelukkig ook ruimte voor: een loflied op de stoelgang, en een nummer over de brand in de sigarenzaak, een overpeinzing over muggen. Zo is er ook de ontmoeting met het muisje in de badkamer dat bijna was verdronken. Torn vertelt hoe hij het muisje heeft afgedroogd en met de naam Moniek gedoopt. "Daarna heb ik ha...

Waar blijft de tijd die we besparen? Waar blijven de ingehaalde dagen? "Een e-mail is voordelig / maar ik ben niet zo mailig" "Een ingeblikt sardientje is gek van Moby Dick / ja, zo'n boek verruimt je blik" In Mooie boel moppert Kees op de vooruitgang, Torn heeft het niet op efficiency en haast. De wereld is verworden tot een lawaaiige verblijfplaats, waarin de ene overbodigheid na de andere zijn intrede doet. Alles wordt ons door machines uit handen genomen, en toch hebben we nergens tijd...