*Er staat een lege stoel aan onze ontbijttafel en het is hier oorverdovend stil. Ik hoor je niet ratelen over wat je las in de krant, over de effectenbakjes voor je gitaren, over alles op je to do-lijst, over de grappige dingen die je onze meisjes zag doen... 'Te vroeg?' 'Te vroeg', zou ik koffieslurpend en ochtendhumeurig zeggen. En je zou begrijpend knikken en verontschuldigend glimlachen. 'Zeg maar wanneer je er klaar voor bent. We bespreken het later', zou je zeggen. Maar je bent hier ...