Bronia Davidson (1937) verliest in 2017 haar geliefde echtgenoot na bijna 60 jaar huwelijk. In Rouw Als Levenskunst neemt ze de lezer mee in haar rouwproces. Ze vertelt hoe zij en haar man Hans zoveel jaar in liefdevolle harmonie samenleefden, elkaar waardeerden, respecteerden en aanvulden. De echo van hun jeugd is te horen in het boek: Bronia vluchtte als Pools-Joods kind vanuit Polen via Siberië naar Samarkand (Oezbekistan) en haar man was als zevenjarig kind met zijn moeder, oudere zus ...