In het tweede deel van de grappige serie Tarzan de chagrijnige pony van Cécile Alix heeft Tarzan weer genoeg redenen om chagrijnig te zijn. Het is namelijk tijd voor de springwedstrijd. Tarzan vindt het maar stom: over hindernissen springen, arrogante paarden trotseren en het dragen van Tomaatje op zijn rug. En dan is het ook nog eens het seizoen van de liefde… wat een ramp. Tarzan heeft een hekel aan romantische pony's, vooral aan die Douglas die steeds rond de mooie Leïka hangt. Je hoeft...

Tarzan de pony is voelt zich enorm in de steek gelaten! Zijn maatje Noah en zijn familie gaan verhuizen en nu staat Tarzan bij een kostschool. Wat een vreselijke plek… Overal zijn er pony's met gevlochten manen (wat Tarzan maar niks vindt), en de mensen praten tegen hem alsof hij een knuffeldier is. En het wordt niet veel beter als die verschrikkelijke, onhandige Marleen op zijn rug wil zitten. Kortom, alle reden voor Tarzan om zich heel chagrijnig te voelen!