`Dag, zegt Moussa. `Ik ben Moussa... En jij? Wie ben jij? Twee grote ogen kijken Rosie vragend aan. `Jij bent nieuw, zegt hij voor Rosie iets kan zeggen. `Helemaal niet, zegt Rosie. `Ik ben Rosie. Rosie en haar moeder gaan wonen in een groot flatgebouw aan de andere kant van de stad. In de kamer precies boven die van Rosie woont Moussa, een jongen van haar leeftijd. Rosie en Moussa gaan op een dag stiekem naar het dak van het flatgebouw. Maar dan worden ze opgesloten... Eerste deel van een...

Als Rosie aan mama vraagt waar papa is, krijgt ze een diepe zucht als antwoord. Het enige wat mama vertelt is dat hij in een ver land is gaan wonen. Op een dag krijgt Rosie een brief van papa. Hij woont helemaal niet ver weg! En toch kan hij haar niet komen opzoeken. Moussa begrijpt niet hoe dat kan. `Hij heeft zijn been toch niet gebroken? Moussa grinnikt: `Of hij woont toch niet op de maan of zo? Woonde hij maar op de maan, denkt Rosie. Dat zou ik tenminste durven vertellen.

Moussa is in de wolken. Zijn lievelingsoom komt logeren! Rosie en Moussa kunnen het goed met oom Ibrahim vinden. Ze worden Beste Vrienden Voor Altijd. Dan krijgt Moussa een idee: als oom Ibrahim nou eens zou trouwen met Rosies mama! Rosie weet het niet zo goed. Want haar papa is er toch ook nog? Ookal zit hij in de gevangenis? Voor het eerst maken Rosie en Moussa ruzie.

Eindelijk! Papa is terug. Hij brengt bloemen mee voor mama. Zo wil hij zeggen dat hij spijt heeft van wat hij heeft gedaan. Maar erover praten kan hij niet. Misschien moeten mama en papa maar briefjes schrijven als ze niet kunnen praten, denkt Rosie. Dan krijgt ze zelf een briefje van Moussa. Een briefje waardoor ze vlinders in haar buik krijgt.