Is dit dan het jaar dat ik een herinnering word? Het jaar dat mijn foto op een kaartje ergens op een random schouw iets te lang stof zal pakken? Mijn gedachten zijn als balletjes in een flipperkast. Hoe vertel ik het straks? Zal ik binnenkort heel ziek zijn? En waar ligt die parkeerboete die ik nog moet betalen?

Na een eeuwigheid in de Hof van Eden begint Eva zich stierlijk te vervelen. Adam is zo gehoorzaam, zo eerzaam, zo ingetogen. Eva heeft zoiets van: live a little. Ze wil de verschillende vormen van de liefde ontdekken, inclusief de liefde die het lichaam nodig heeft. 'Hoe was het leven buiten deze Hof? Bestonden er andere en gelijkwaardiger manieren om te beminnen, dacht Eva met haar mond wijd geopend om een rode appel, wat heb ik te verliezen, wat valt er mogelijk te winnen?' En dan wordt ...